A.Y Borke‘nin “Gözleri hep mülteci” başlıklı yazısına gelen yorumlardan sonra bir şeyler karalama ihtiyacı duydum. Fazlaca kişisel olacak uyarayım. Aslında böyle olması belki de iyi olacak. eAnlat’ın kurumsal ve “doğru”sal bir yer olmadığını da kendi içinde tanımlıyor olacak bu kişisellik.

Yorumlardaki tablo gerçekten çok etkileyici. Duygusallaşmamak elde değil. Teşekkür ediyorum hepinizin güzel dileklerine.

Hepimiz eAnlat için güzeli istiyoruz. Ama maalesef başından, kökünden bir eksiği var eAnlat’ın; Ben.

Evet, gayet güzel duygularla kurdum, kurguladım, kokladım, sevdim ve hatta seviştim onunla. Herkesin önüne sundum eAnlat’ı heyecanla. Ama şimdi?

Şimdi ben yokum. Yokum diyorum çünkü eAnlat’a hakettiği kadar ilgi gösteremiyorum ve sanırım bu böyle de devam etmek zorunda kalacak.

Bir hobi, bir uğraş, bir tutku buradaki her şey benim için. Doğası gereği, hayatımda şekillenen daha önemli durumlar ve ilgi alanlarım gereği dönem dönem daha az ilgileneceğim burasıyla. Bu bir seçim ve tamamen kişisel.

Aslında bu bir maymun iştahlılık. Her yöne yönelmek istemekten, her yönde güzel işler, güzel fikirler, güzel insanlar yakalama hissinden kaynaklanıyor. Böyle bir arsızlık ve bölünmüşlük sonucu hiçbir zaman tam anlamıyla bu ilgilerimin, sevgilerimin, aşklarımın hakkını veremeyeceğim. B durumun gayet bilincindeyim ve bu eksiltili hali bilinçli bir şekilde yaşıyorum.

» Yazının Devamı