Metalic adlı yeni yazar arkadaşımız eAnlat’ı sevmiş ve bunu alttaki cümleleriyle dile getirmiş.

Kendisine aramıza hoşgeldin diyor, mikrofonu kendisine bırakıyoruz : ) TRT spikeri gibi hissettim kendimi : )

Dün akşam saatlerinde her nasılsa buluverdim siteyi. Google’da ne arıyordum da, gelirinin tamamını üyelerine dağıtan bir siteyi buldum; bilemiyorum. Param bitmiş demek ki. :p

İşin şakası bir yana, İnternet’te insanların “yazı”larını paylaştıkları birçok site biliyorum, biliyoruz. Ve çok kötü kurgulanmış, birbirine benzeyen saçma sapan hikayeleri dinliyoruz. Komik ya da ilgi çekici olsun diye, konunun içine ufak tefek saçmalıklarda ekliyip, kısık ateşte millete sunuyoruz; yerse…

Efendime söyleyeyim; “Bu anlattıklarım 3 hafta önce Yengemin başına gelmiş”, yok efendim, “Bu anlattıklarım bence yarın öbürgün birinin başına gelecek” başka biri, “Bu anlattıklarımı okumayıp, 3 kişiye göndermezseniz, kafanıza meteor düşer, çok acır” vs.

Bu mailleri okumadan silmek, bizim insanlık görevimizdir.

Konu bu değil. Konu, siteyi bulmuş olmamdaki mutluluk verici hissiyat. Baktım şöyle bir dün ve bugün; insanlar sürekli anlatmışlar. Aşklarını, korkularını, başından geçen komik ya da ilginç hikayeleri. Gayet açık sözlü ve samimi bir tavırla yazılmış hepsi.

Kafamıza düşecek bir meteor, her yengenin başına gelen klasik hikayeler yok. Her açtığım sayfada, ayrı bir eğlence, ayrı bir hüzün, ayrı bir düşünce yatıyor.

Bu mutluluk bana uzun süre yetecek.

Sevgilerle.